Sahifa fully responsive WordPress News, Magazine, Newspaper, and blog ThemeForest one of the most versatile website themes in the world.

رفوگری، عملیات جانبی تكمیلی فرش


 

عملیاتی كه به نوعی در تكمیل و یا رفع نواقص فرش انجام می شود زیر مجوعه ی رفوگری و عملیات تكمیلی فرش می باشد. معمولاً پس از اتمام بافت و یا شستشو فرش، برخی عملیات و اقدامات لازم جهت حفظ بیشتر سلامتی فرش و حتی بر طرف نمودن برخی از معایب صورت می گیرد.

چرم دوزی كناره های طولی فرشی

برخی از فرش ها به ویژه آن گروه از فرش هایی كه مكانیزم بافت آنها به شیوه ی لول می باشد، لبه های طولی فرش به سمت آنها لوله می شود. چنانچه فرش بافته شده دارای چنین عیبی باشد، معمولاً اقدام به چرم دوزی می نمایند. چرمی كه برای كناره دوزی فرش مورد استفاده قرار می گیرد، باید دارای مقاومت و سختی مورد نیاز باشد تا از لول شدن فرش جلوگیری نماید. عرض چرم، بین 2 الی 5 سانتی متر است كه جنس آن یا از چرم كاملاً طبیعی (كه البته كمتر مورد استفاده قرار می گیرد) و یا از چرم مصنوعی (انواع فوم و مواد پلاستیكی) می باشد.

نحوه ی دوختن چرم به این شكل است كه نوار چرمی را از پشت فرش توسط سوزن چرم دوزی با نخ چرم دوزی به صورت زیگزاگ به كناره های فرش می دوزند. اگر مقدار لوله شدن لبه های فرش زیاد باشد ابتدا فرش را به پشت روی زمین پهن می نمایند و به وسیله ی چكش چوبی، لبه های طولی آن را می كوبند و سپس پارچه ای را به روی آن پهن كرده و با مقداری آب آن را خیس كرده و اتو می كشند. سپس اقدام به چرم دوزی می كنند. البته چرم دوزی لبه های فرش در حال حاضر به یك منظور دیگر نیز صورت می گیرد و آن جلوگیری از لغزش فرش های نفیس، سبك و كوچك بر روی سطوح صاف مانند سنگ های صیقلی، پاركت، سرامیك و ... می باشد.

شیرازه دوزی

به نوارهایی كه در دو طرف طولی فرش از ابتدا یا انتها قرار دارند شیرازه یا كنارپیچ فرش گفته می شود. این بخش از فرش در بافته های جدید معمولاً لوله ای شكل و كاملاً مدور است، اما در فرش های قدیمی به ویژه فرش های عشایری و روستایی ایران، به شكل نواری به عرض 2 الی 4 سانتی متر بوده است. شیرازه های فرش همچون یك قاب، فرش را احاطه كرده و علاوه بر زیبایی آن باعث استقامت لبه های طرفین فرش در مقابل ساییدگی و همچنین مقاومت فرش در مقابل ورود آب یا مایعات جاری می گردد. بررسی بسیاری از قالیچه ها و دست بافته های قدیمی نشان می دهد كه بافندگان برای محافظت بیشتر فرش، به جای الیاف پشم از موی بز برای شیرازه استفاده می كرده اند. زیرا موی بز مقاوم ترین الیاف حیوانی است كه رطوبت از آن عبور نمی كند و همچنین حشراتی از جمله بید كه الیاف فرش را به سهولت می جوند، نمی توانند آنها را جویده و به داخل فرش نفوذ نمایند.

نحوه ی ایجاد شیرازه در كناره های طولی فرش چنین است كه گلوله های نخ – از جنس پشم یا موی بز – را آماده نموده و همزمان با بالا آمدن رج های فرش، گلوله ی مزبور را به دو تار كناری فرش می پیچند و بالا می آورند. این عمل معمولاً همزمان با بافت فرش انجام می گیرد. اما در برخی مناطق این عمل را پس از اتمام فرش انجام می دهند. بدین ترتیب كه چند عدد تار، مشابه با تارهای فرش را در كنار هم قرار داده و سپس گلوله ی نخ را كه آماده شد، از ابتدا تا انتها به دور تارهای مزكور می پیچند و بدین ترتیب شیرازه ی فرش آماده است. سپس با استفاده از نخ و سوزن، آن را به لبه ی فرش می دوزند. این كار با مهارت زیادی انجام می گیرد. اما با كمی دقت قابل شناسایی است. به این دو روش اصطلاحاً شیرازه های متصل و منفصل گفته می شود. اگر شیرازه هنگام بافت فرش ایجاد گردد به آن شیرازه ی متصل و چنانچه پس از اتمام فرش آماده و در كنار فرش دوخته شود به آن شیرازه ی منفصل گفته می شود. البته از لحاظ نحوه و شكل پیچش نخ پشم یا موی بز به دور تارهای انتهایی فرش تفاوت هایی وجود دارد كه باعث گردیده چهار نوع شیرازه در انواع فرش دیده شود. آشنایی با انواع شیرازه ها و مهم تر از آن كه شیرازه ی هر فرش از نوع متصل است یا منفصل، در تشخیص محل بافت كمك موثری خواهد نمود. به عنوان مثال تمامی فرش های تبریز و برخی از فرش های شمال خراسان نظیر مشهد، كاشمر و سبزوار در طی هفتاد سال اخیر دارای شیرازه های منفصل هستند و فرش هایی نظیر فرش اراك، اصفهان، كرمان، بیرجند و طبس دارای شیرازه های متصل می باشند. برای ترمیم شیرازه بهتر است نقاط آسیب دیده در كنار فرش كاملاً خالی شده و سپس با نخ هم رنگ با همان ضخامت شیرازه ها، كامل شده و در صورت آسیب زیاد كلاً تعویض شود.

Responsive ThemeForest Wordpress Theme Avada bigtheme.net/wordpress/themeforest/323-avada BIGtheme.net